Artrose is een slijtage van het gewrichtskraakbeen. Als reactie op de artrose wordt er vaak extra bot aangemaakt aan de randen van het gewricht en het kapsel rond de elleboog verdikt. Slijtage van de elleboog uit zich dan ook door pijn en een beperkte beweging. Slijtage is een traag proces maar de symptomen kunnen soms snel optreden.

De biceps is de grote spier aan de voorzijde van de bovenarm. De pees hecht aan, aan het spaakbeen (radius) ter hoogte van de onderarm. Bij aanspannen van de biceps buigt de elleboog (flexie) en draait de handpalm naar boven (supinatie). De pees kan scheuren door een te zware belasting.

Een gewrichtsmuis (ook wel corpus liberum) is een los stukje bot of kraakbeen dat vrij rondzweeft in een gewricht, vaak de knie, enkel of elleboog. Deze losse fragmenten ontstaan door slijtage (artrose), een trauma, of een loslatend stukje bot-kraakbeen (osteochondritis dissecans). Ze kunnen klachten veroorzaken door beklemming, wat leidt tot pijn, zwelling en het plotseling "op slot" schieten van het gewricht.

Een artroscopie is een kijkoperatie. Hierbij worden verschillende kleine incisies gemaakt rond de elleboog. Door deze incisies kunnen dan een camera en verschillende instrumenten in het gewricht worden gebracht.

Er bestaan verschillende soorten prothesen voor de elleboog. De bedoeling van een prothese is het vervangen van een niet meer functionerend gewricht. Afhankelijk van wat er vervangen dient te worden kan de prothese worden aangepast. Dit is ook afhankelijk van de leeftijd van de patiënt en van de reden voor de prothese.

De ziekte van Panner veroorzaakt elleboogpijn en stijfheid bij jonge kinderen en geneest meestal spontaan met rust.

Een golferselleboog (epicondylitis medialis) typeert zich door pijn aan de binnenkant van de elleboog. Hier is de aanhechting van de buigspieren van de pols. Het begint meestal met een ontsteking ten gevolge van een overbelasting. Later volgen er microscopisch kleine scheurtjes in de pees.

Osteochondritis dissecans (OCD) typeert zich meestal door stijfheid en pijn van de elleboog. Meestal bevindt de pijn zich aan de buitenzijde, maar pijn kan in de hele elleboog voorkomen. OCD komt vaker voor bij jongens in de leeftijd van 12 tot 20 jaar. Het is een aandoening van het bot onder het gewrichtskraakbeen van de elleboog. Het bot verzwakt en hierdoor kan het kraakbeen loskomen. Er zijn verschillende theorieën over de oorzaak, maar er wordt algemeen aangenomen dat het gaat om een overbelasting. 20% van de patiënten kunnen een duidelijk moment aangeven wanneer de aandoening is begonnen.

Een tenniselleboog (epicondylitis radialis) typeert zich door pijn aan de buitenkant van de elleboog. Hier is de aanhechting van de strekspieren van de pols. Het begint meestal met een ontsteking ten gevolge van een overbelasting. Later volgen er microscopisch kleine scheurtjes in de pees. De pees probeert zich te herstellen en wanneer dat niet lukt kan een tenniselleboog chronisch worden. Door de meerdere scheurtjes ontstaan er littekens in de pees. Hierdoor gaat de kwaliteit van de pees achteruit en kan het langer duren voordat de pees zich kan herstellen.

De triceps is de grote spier aan de achterzijde van de bovenarm. De pees hecht aan, aan de ellepijp(ulna) ter hoogte van de onderarm. Bij aanspannen van de triceps strekt de elleboog (extensie). De pees kan scheuren door een te zware belasting of door een val op de hand. Dit kan plotsklaps gebeuren maar kan ook langzaam optreden.

Er lopen drie belangrijke zenuwen rond de elleboog. Deze kunnen alle drie worden ingekneld. De nervus ulnaris is het vaakst aangedaan, gevolgd door een tak van de nervus radialis, de nervus interosseus posterior.